zaterdag 9 mei 2009
San Francisco, here we are again!
Gisteren weer in San Francisco aangekomen. We hebben een prima hotel op een prima lokatie, vlak bij Fisherman's Wharf, Lombart street en Little Italie, allemaal op loopafstand. We zijn dus eerst naar Fishermans Wharf gelopen, langs restaurantjes waar ze buiten grote kookketels hebben staan voor krab en kreeft. Het ziet er allemaal erg lekker uit.
Ik heb nu maar eens clam chowder gegeten (een romige schelpensoep, opgediend in een hele grote italiaanse bol) met een salade met krabvlees. En het was heerlijk! Win had ook een heerlijk broodje vol garnalen en krab. Verser kun je het niet krijgen!
Langs de boulevard stonden nu veel meer straatartiesten dan vorige keer, leuk om te zien. Het is nu wel iets koeler, maar ja drie weken terug was het ook een hittegolf voor de tijd van het jaar.
Daarna zijn we naar Lombart Street gegaan. Dit is een enorm stijle straat en het laatste en hoogste gedeelte is een zigzag weg omgeven door struikjes en planten, je kunt dus echt niet recht door! Een echte toeristische trekpleister. De auto's moeten hier ook allemaal 90 gr. gedraaid geparkeerd worden. Het is ECHT stijl!
Daarna door Little Italie gelopen en je waant je hier ook bijna in Italie met allerlei heerlijke koffie en eettentjes, bakkerijtjes, etc. Er hangt ook zo'n heerlijk relaxed sfeertje.
Vandaag zijn we met de auto over de Golden Gate Bridge gereden, heel indrukwekkend om tussen die rode pijlers te rijden. Aan een zijde lopen hordes mensen over de brug. Aan de overkant zijn we naar een haventje gereden. Van daar uit hadden we een prachtig zicht op de brug om foto's te maken. Daarna doorgegaan naar Sausalito een wel behoorlijk toeristisch maar niettemin een heel leuk kleurrijk havenstadje met prachtige huizen en heel veel dure auto's langs de weg geparkeerd. Hier zullen dus flink wat rijke lui wonen.
In de Kokopelli Gallery hier vinden we ook een heel leuk Kokopelli hangertje. Het is gemaakt door een echte Navajo sieraden ontwerper. Kokopelli is een symbool van de oorspronkelijke bewoners uit het zuidwesten. Het is de fluitspeler die vreugde voor iedereen brengt. Ik ben er heel erg blij mee.
's Avonds gaan we eten in Little Italie bij "The smelling Rose", een knoflook restaurant, waar ze alles met bereiden met je raad het al, KNOFLOOK!
We nemen geroosterde kip met 40 teentjes knoflook, dus we zullen de komende tijd wel van een flinke afstand te ruiken zijn hahahhaha. De smaak in onze mond wordt er na 3 supersterke espresso's tenminste ook niet echt minder op. Maar het was HEERLIJK!!!!
Ik heb nu maar eens clam chowder gegeten (een romige schelpensoep, opgediend in een hele grote italiaanse bol) met een salade met krabvlees. En het was heerlijk! Win had ook een heerlijk broodje vol garnalen en krab. Verser kun je het niet krijgen!
Langs de boulevard stonden nu veel meer straatartiesten dan vorige keer, leuk om te zien. Het is nu wel iets koeler, maar ja drie weken terug was het ook een hittegolf voor de tijd van het jaar.
Daarna zijn we naar Lombart Street gegaan. Dit is een enorm stijle straat en het laatste en hoogste gedeelte is een zigzag weg omgeven door struikjes en planten, je kunt dus echt niet recht door! Een echte toeristische trekpleister. De auto's moeten hier ook allemaal 90 gr. gedraaid geparkeerd worden. Het is ECHT stijl!
Daarna door Little Italie gelopen en je waant je hier ook bijna in Italie met allerlei heerlijke koffie en eettentjes, bakkerijtjes, etc. Er hangt ook zo'n heerlijk relaxed sfeertje.
Vandaag zijn we met de auto over de Golden Gate Bridge gereden, heel indrukwekkend om tussen die rode pijlers te rijden. Aan een zijde lopen hordes mensen over de brug. Aan de overkant zijn we naar een haventje gereden. Van daar uit hadden we een prachtig zicht op de brug om foto's te maken. Daarna doorgegaan naar Sausalito een wel behoorlijk toeristisch maar niettemin een heel leuk kleurrijk havenstadje met prachtige huizen en heel veel dure auto's langs de weg geparkeerd. Hier zullen dus flink wat rijke lui wonen.
In de Kokopelli Gallery hier vinden we ook een heel leuk Kokopelli hangertje. Het is gemaakt door een echte Navajo sieraden ontwerper. Kokopelli is een symbool van de oorspronkelijke bewoners uit het zuidwesten. Het is de fluitspeler die vreugde voor iedereen brengt. Ik ben er heel erg blij mee.
's Avonds gaan we eten in Little Italie bij "The smelling Rose", een knoflook restaurant, waar ze alles met bereiden met je raad het al, KNOFLOOK!
We nemen geroosterde kip met 40 teentjes knoflook, dus we zullen de komende tijd wel van een flinke afstand te ruiken zijn hahahhaha. De smaak in onze mond wordt er na 3 supersterke espresso's tenminste ook niet echt minder op. Maar het was HEERLIJK!!!!
donderdag 7 mei 2009
Laatste dag in Yosemite
Vandaag was onze laatste dag in het geweldige Yosemite park. We hebben het Mariposa groove of big trees bekeken. Nou big trees waren er genoeg, de enorme Sequoia's met de prachtige roodbruine bast. Ze zijn enorm in omvang en in hoogte. We hadden er eerder al een aantal gezien, maar op de route van vandaag staan er echt heel veel. Het was alleen wel weer een kuitenbijter route, de berg op. Maar ja je moet er wat voor over hebben om mooie dingen te zien. De meesten bekijken de eerste paar grote bomen en gaan dan weer snel terug naar de auto, want hoe verder je loopt des te minder mensen je tegen komt.
Ook hier barste het weer van de eekhoorns. Er zijn verschillende soorten. De wat grotere kun je vaak redelijk in de zoeker krijgen, die zijn iets minder bang en dus iets minder snel weg. Terwijl de kleinste soort echt zo vlug als water is. Dus die zijn veel minder makkelijk op de gevoelige plaat vast te leggen. Maar het is ons toch gelukt. Eentje was zo druk bezig zijn bekkie vol te proppen dat ie bijna geen erg in ons had. Hij staat er dus "gekleurd" op!
Gisteren hadden we hier trouwens een heel leuk tentje gevonden om te ontbijten. Daar hadden ze ook echt lekkere koffie. Tot voor een jaar geleden branden ze zelf nog de koffiebonen. Maar door de recessie werd het te kostbaar. Nu brandt iemand uit een andere staat de bonen voor hen, maar wel volgens hun eigen recept.
De kok ging zelfs ff achter de piano zitten om een heerlijk swingend deuntje te spelen. En iedereen was heel erg vriendelijk en had tijd voor een babbeltje, een echt dorpsrestaurantje. En bovenal....het eten was HEERLIJK!!!Dus je begrijpt het wel, we hebben er vandaag weer heerlijk ontbeten.
Tja, en dan is het morgen op naar San Francisco voor onze laatste dagen in de USA.
Het gaat nu echt hard!
Ook hier barste het weer van de eekhoorns. Er zijn verschillende soorten. De wat grotere kun je vaak redelijk in de zoeker krijgen, die zijn iets minder bang en dus iets minder snel weg. Terwijl de kleinste soort echt zo vlug als water is. Dus die zijn veel minder makkelijk op de gevoelige plaat vast te leggen. Maar het is ons toch gelukt. Eentje was zo druk bezig zijn bekkie vol te proppen dat ie bijna geen erg in ons had. Hij staat er dus "gekleurd" op!
Gisteren hadden we hier trouwens een heel leuk tentje gevonden om te ontbijten. Daar hadden ze ook echt lekkere koffie. Tot voor een jaar geleden branden ze zelf nog de koffiebonen. Maar door de recessie werd het te kostbaar. Nu brandt iemand uit een andere staat de bonen voor hen, maar wel volgens hun eigen recept.
De kok ging zelfs ff achter de piano zitten om een heerlijk swingend deuntje te spelen. En iedereen was heel erg vriendelijk en had tijd voor een babbeltje, een echt dorpsrestaurantje. En bovenal....het eten was HEERLIJK!!!Dus je begrijpt het wel, we hebben er vandaag weer heerlijk ontbeten.
Tja, en dan is het morgen op naar San Francisco voor onze laatste dagen in de USA.
Het gaat nu echt hard!
woensdag 6 mei 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)
